Kesinee's profileVanda Flower.PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Vanda Flower.•When you're bound with love you're a happy prisoner. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
May 18 Talking about หน้ากาก
Quote หน้ากาก April 20 หน้ากากหลังจากที่ห่างหายไปซะนาน ได้ของใหม่อย่า งhi5 แล้วลืมของเก่าแบบเธอ สุดท้ายก็กลับมาตายรัง
มีคนบอกว่าเกลียดการใส่หน้ากาก...เพราะว่ามันไม่จริงใจ.. มันก็จริงนะ ถ้าเวลามีใครมาพูดโกหกกับเรา หรือว่ามาพูดไม่จริงกับเรา เราก็ไม่ชอบเหมือนกันอ่ะ และยิ่งเป็นเรื่องเสแสร้งแล้ว ไม่มีใครชอบหรอก จริงมะ?
ฉันเชื่อว่า ส่วนใหญ่ทุกคน ก็อยากให้คนอื่นจริงใจกับตัวเอง มีความรู้สึกยังไง ก็ให้พูดความรู้สึกแบบนั้นมาเลย แต่ เรามีความเป็นผู้ใหญ่พอ หรือเปล่า ที่จะรับรู้ความจริงอันนั้นน่ะ ดังนั้นน่ะ หน้ากาก ไม่ได้หมายความว่ามันจะต้องเป็นการหลอกลวงเสมอไปนะ หน้ากาก อาจจะหมายถึงการรักษาน้ำใจอีกฝ่าย หรือเป็นการปิดบังเพื่อให้อีกฝ่ายมีความสุข มันก็มีถมเถไป หลายๆคน ที่รู้สึกโกรธหรือโมโห เพราะว่าเค้าปิดบังน่ะ... อย่าคิดในแง่ร้ายไปซะหมดนะ... ฉันเองก็ยอมรับว่าเคยปิดบังคนบ่อยๆ ใส่หน้ากาก หาหลายๆคนบ่อยๆ... ถามว่าผมรู้สึกยังไงที่ฉันใส่หน้ากากกับหลายๆคนเสมอ บางทีมันก็เสียใจนะ ทั้งๆที่เราอยากจะบอกเค้าแทบจะขาด อยากจะพูดความจริงกับเค้า แต่ฉันก็พูดไม่ได้ แถมบางทีก็ต้องมาพะวงอีกว่า สิ่งที่เราโกหกไป สิ่งที่เราปิดบังไปเค้าจะรู้หรือเปล่า.... มันคงเป็นกรรมน่ะ.. ฉันที่โกหกคนอื่นไว้มาก ก็ถูกคนอื่นปิดบังจากหลายๆเรื่องเหมือนกัน มันก็เป็นความเจ็บปวดอีกนั่นแหละ ที่เรารู้ เรื่องที่คนอื่นไม่ได้อยากให้เรารู้ สุดท้าย...ที่ฉันอยากจะบอกในวันนี้คืออะไร... การหลอกลวง การโกหก การใส่หน้ากากน่ะ...มันไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร หากทำเพื่อความรู้สึกของคนอื่นหรอกนะ...แต่ว่า...พอมาเป็นถึงตาตัวเองที่เป็นคนถูกปิดบังน่ะ...มันก็ต้องยอมรับให้ได้นะ... มันก็เท่านั้นเอง นี่..คือการใช้ชีวิตของฉัน นี่คือสิ่งที่ฉันเชื่อ... แต่สุดท้ายฉันก็ยอมรับการถูกหลอกลวงไม่ได้อยู่ดี......ยอมรับการโกหกจากคนอื่นไม่ได้อยู่ดี...ฉันคงยังเป็นเด็กอยู่สินะ.....  January 17 ถ้าให้ความรักเป็นดั่งหนังสือ ::: If a Book is Loveการอ่านหนังสือสักเล่มนั้นต้องใช้เวลา ก็คงเช่นเดียวกันว่าเราคงไม่รู้จักใครสักคนได้ดีตั้งแต่วันแรก
แล้วเค้าว่ากันว่า เราไม่ควรตัดสินหนังสือดีดี แค่เพราะว่าปกมันสวย
เช่นเดียวกับคนหน้าตาดี ก็อาจไม่ใช่คนดีเสมอไป
คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลย ก็ใช่ว่าจะมีหนังสือเล่มแรกในชีวิตที่ชอบไม่ได้
เช่นเดียวกันคนที่เราไม่อยากจะรู้จัก อาจจะเป็นคนที่ดีที่สุดในชีวิตเราก็ได้
การชอบหนังสือสักเล่ม ไม่ได้หมายความว่าหนังสือเล่มนั้นดีทุกหน้า
ก็เหมือนกับการรู้สึกดีดีกับใครสักคน ไม่จำเป็นว่าเขาจะต้องไม่มีข้อเสียอะไรเลย
ดังนั้น อย่ารู้สึกเสียดายเวลา กับการอ่านหนังสือบางเล่มจนจบ แล้วพบว่าเป็นหนังสือที่ไม่ชอบ
เช่นเดียวกัน เราควรรู้สึกดีดีกับการใช้เวลากับใครสักคนอย่างเต็มที่ แม้ว่าวันหนึ่งจะรู้ว่าเขาคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด
เพราะว่าอย่างน้อยต่อจากนี้ไปเราจะได้เลือกหนังสือที่ถูกใจ และคนที่ใช่ให้กับตัวเองเสียที
พอพูดถึงเรื่องหนังสือในวันนี้ พูดได้เลยว่า แวนเป็นคนนึงที่ชอบอ่านหนังสือคนนึง
แต่ก็ไม่ถึงขั้นกับเป็นหนอนหนังสือเลยซะทีเดียว
หนังสือส่วนใหญ่ที่อ่านจะเป็นนิยาย ออกแนววิทยาศาสตร์หน่อย ๆ คลุกเคล้ากับความโรแมนติกบ้าง ปนตลก ฮา นิด ๆ แล้วก็อิงประวัติศาสตร์หน่อยก็ดี
ที่สำคัญต้องหักมุม ความคิดเราตอนท้าย ซึ่งตัวผู้อ่านเองจะคาดไม่ถึง นั่นล่ะ ใช่เลย
มาแนวนี้แล้วถ้านักเขียนของไทยคงไม่พ้นคุณวินทร์ เลียววารินทร์ ถือได้ว่าแวนก็เป็นนักอ่านตัวยงค์ของเขาเหมือนกัน (แฟนพันธุ์แท้)ตอนนี้ก็สะสมเกือบครบทุกเล่มแล้วล่ะ
โดยที่เขาสามารถรังสรรค์ทั้งตัวคำพูด วาจา ความคิด เรียงออกมาเป็นตัวหนังสือที่น่าอ่านได้ยิ่ง
ตอนนี้กำลังอ่านหนังสือเรื่องที่มีชื่อว่า
ผู้ชายคนที่ตามรักเธอทุกชาติ พิมพ์ครั้งที่ 85ผู้ชายคนที่ตามรักเธอทุกชาติ พิมพ์ครั้งที่ 85 (2549)
ถูกใจแวนมากมายเลยทีเดียว
การอ่านหนังสือของแวนทุกครั้ง แม้เราจะกลับไปอ่านเล่มเดิม เรื่องราวเดิม ๆ แต่หากคนละเวลา
แต่ความรู้สึกที่แปลกไปจากเดิม เราจะได้มุมมองใหม่ ๆ ทั้งที่อ่านตอนแรก เราอาจจะคิดว่ามันเป็นแบบนี้นะ
แต่พอกลับมาอ่านอีกที เราก็ได้ได้ความคิดแง่มุมอีกแบบ
เช่นเดียวกับการคบใครสักคน อย่ามองแค่ ณ เวลานั้น หรืออารมณ์ชั่ววูบ เพราะเมื่อเราหันกลับไปมองเขาอีกที อาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดไว้แต่แรกเริ่มก็เป็นได้
เหมือนกับสุภาษิตที่ว่า น้ำขึ้นให้รีบตัก เง้ออ +++ ไม่ใช่ อ่ะล้อเล่นตบท้ายนิดนึง อิอิ
สำหรับวันนี้ไปก่อนแล้วววว อ่านต่อให้จบดีกว่ากำลังสนุกค่ะ
January 14 It's my job ::: Lubid Coffee House::: Lubid Coffee House :::
เป็นร้านกาแฟ ซึ่งเป็นที่ที่ตอนนี้แวนกำลังทำงานอยู่
ร้านกาแฟ ที่ซึ่งถือได้ว่า เป็นร้านกาแฟ ที่ออกแนวกึ่ง office กึ่ง coffee shop
เพราะว่าที่ร้าน นอกจากจะเป็นร้านกาแฟแล้ว พี่เจ้าของร้านซึ่งเป็นสถาปนิกก็ใช้สว่นของอาคารเป็นออฟิศไปด้วย
ถือได้ว่าเป็นทั้ง Design office , Design Shop , Coffee House , Design Making shop กันเลยทีเดียว
ก็ตามรูปข้างบนล่ะค่ะ เอาเป็นว่าเป็นร้านที่บรรยากาศดีกันเลยทีเดียว
ถึงขั้นว่าได้มีกองถ่ายทั้ง ละคร MV เพลง โฆษณา มาถ่ายทำกันอยู่เป็นประจำ อิอิ (แอบอวด)
อาทิเช่น เปลือกเสน่ห์หา , เพลงเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ etc.
ยังไงเชิญชวนเพื่อน ๆ พี่ ๆ แวะไปชิมบรรยากาศ แล้วก็ชิมกาแฟรสชาติดีดี กันได้นะคะ
และทุกวันพุธมีการเล่นดนตรีสด ให้ฟังอีกด้วยแหละ
ร้านอยู่ในซอบคุณหญิงพหล ฯ ถ้าไปไม่ถูกก็ถามกันมาละกันเน้อ
เอาล่ะ เกริ่น ๆ ให้จักร้านกันไปบ้างแล้วพอสังเขป อยากรู้อะไร มากขึ้นเกี่ยวกะร้านก็ลองแวะกันไปดูละกัน
ทีนี้อยากรู้ล่ะซี่ว่าทำไมจู่ ๆ แวนถึงไปทำงานนี้ได้
จุดประสงค์แรก จุดประสงค์หลัก และจุดประสงค์เดียว ก็คืออยากได้เงิน เงิน แล้วก็เงิน
ก็เพื่อมาซื้อของที่เราอยากได้ ด้วยน้ำพักน้ำแรงเราเอง หลาย ๆคน ที่ทำงาน part-time ก็คงคิดอย่างนี้
แต่ให้ตายเหอะโรบิ้น ! กว่าจะได้มาแต่ละบาทแต่ละสตางค์ ไมมันลำบากลำบนอย่างนี้วะ ?
แต่ก็นั่นแหละ ถ้าไม่มีความมานะพยายาม แล้วสิ่งที่เราหวัง มันจะสำเร็จ ได้ยังไง
ว่าแล้วก็ก้มหน้าทำงานกันต่อไป งก งก งก
ถือได้ว่างานนี้ สู้เพื่อแม่กันเลยทีเดียว จะได้ไม่ต้องขอตังแม่
ช่วงนี้งานเข้าตลอด อันไหนที่ทำได้ตังก็คว้าไว้ก่อนแหละ
อย่างสิ้นปีที่ผ่านมา แวนก็ได้มีโอกาศไปเป็นพิธีกรงานขันโตกที่สวนริมธารรีสอร์ท เมืองจันมา ก็ได้ตังกันไปหนึ่งพัน
งานห้องสมุดก็ทำนะคะ แล้วงานล่าสุดที่มีเข้ามาก็เห็นจะเป็นถ่ายแบบแฟชั่น รับซัมเมอร์ อิอิ
อ่ะล้อเล่นนนน
งานอีกอันนี่ก็คือสอนพิเศษน้อง ม. 1 นักเรียนโรงเรยนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เจอกันวันพุธนี่แหละ น้องชาย แล้วกูจะสอนน้องรู้เรื่องมั้ยวะ?
หวังว่าผลสำเร็จสุดท้ายแวนคงจะได้ในสิ่งที่ตัวเอ็งตั้งเป้าไว้แต่แรกนะคะ
ช่วยเป็นกะลังใจด้วยว่าภายในหนึ่งเดือนแวนจะทำภารกิจสำเร็จหรือไม่ ทำเป็นรายการ เรียลลิตี้ กันไปเลยทีเดียว
เอาล่ะพล่ามมานานละ ไปก่อนดีกว่า ไว้วันหลังจะมาอัพรูปที่ไปเที่ยวเขาอ่างฤาไนละกัน
เพราะช่วงนี้ ใคร ๆ เค้าก็คงจะอัพกันไปเยอะละแหละ โดยเฉพาะไอ้ช่อ
ฉะนั้นเราต้องแตกกกกต่างงงงงงง !!!!
PS ::: แล้วจะมาบอกด้วยว่าเป้าหมายของการเก็บสตางค์จะเอาไปซื้ออะไร ต้องติดตาม
Comming Soon
เร็ว ๆ นี้
November 20 คอรเสิร์ตรักนกเงือกไม่ใส่ถุงพลาสติก วันเสาร์ที่ผ่านมาก็ได้ไปดูคอนเสิร์ตมาแหละ ถ้าไม้ได้เพื่อนที่ใจดีเอาบัตรมาเผื่อแผ่กันก็คงไม่ได้ไป เพราะลำพังจะให้ลงทุนซื้อบัตรราคาตั้งห้าร้อย เพื่อสมทบทุนมูลนิธินกเงือก และเพื่อแลกกับการได้ไปดูศิลปินจากค่าย Small Room แวนก็คงไม่ควักกระเป๋าหรอก เหอๆๆๆ จะพูดทำไม ฟังแล้วดูไม่ค่อยดี แต่ก็ได้ไปจนได้ ก็วงที่มาเล่นก็เป็นอย่างที่ขึ้นภาพแหละค่ะ แล้วก็ในงานก็มีการจำหน่ายของที่ระลึกเกี่นวกับนกเงือก การฉายวิดิทัศน์ แนะนำนกเงือกในประเทศไทย และการทำวิจัยของดร.พิไล เค้าได้ชื่อว่าเป็นมารดาของนกเงือกเลยทีเดียว
 เค้าว่ากันว่านหเงือกนั้นเป็นสัตว์ที่สำคัญต่อระบบนิเวศมาก เป็นตัวชี้วัดถึงความอุดมสมบูรณ์ของป่า หากผืนป่าใดยังมีนกเงือกอาศัยอยู่นั่นก็หมายความว่า ป่าผืนนั้นมีความอุมสมบูรณ์ยิ่ง
นอกจากนี้แล้วนกเงือกยังเป็นตัวแทนของความรัก คูชีวิตของหลาย ๆ คน เพราะนกเงือกนั้นเป็นนกที่ถือว่ามีผัวเดียวเมียเดียว ไม่นอกใจ รักคู่ของตนเองมาก ๆ ไม่มีกิ๊กกันเลยทีเดียว (ในวิดิทัศน์ว่าไว้อย่างนั้นอ่ะ + เคยอ่านเจอในหนังสือด้วย)ว่าแล้วก็อยากมีคนรักแบบนี้มั่งจัง จนแล้วจนรอด...ว่าแล้วตูก็วกเข้ามาเรื่องนี้จนได้...เฮ้อออออเมื่อไหร่น้อออ
ปล.คนเราที่มีคู่แล้วก็ดูนกเงือกไว้เป็นตัวอย่างมั่งเน้อออ อย่าปล่อยปละละเลยให้คู่ตัวเองต้องเหงาเปล่เปลี่ยวใจล่ะ ไม่อย่างนั้นแวนจะไปฉกเอามาครอบครอง จะหาว่าสวยไม่เตือนนะ 555 (มุกแป็ก ไม่ขำ )  November 16 วันเกิด = BRITH DAY ?อยากจะรู้นักว่าใครเป็นคนจัดงานวันเกิดคนแรกของโลกกัน ?
แล้วเค้กของเค้าก้อนนั้นจะก้อนโตมากมั้ย ?
ของขวัญชิ้นแรกที่เค้าได้ ในนั้นเป็นอะไรน๊า ?
ชักอยากจะรู้แล้วสิ ___________
แล้วพุ่งนี้ล่ะ วันที่ 16 พฤศจิกายน 2007 เป็นวันอะไร?
แล้วเป็นวันเกิดของใครรึป่าวน้ออ?
แล้วเค้าจะได้เค้กก้อนใหญ่ไหม?
ของขวัญที่เค้าได้จะเป็นอะไรน๊า ?
ชักอยากจะรู้แล้วล่ะสิ____________ November 05 ยอม : : : Emotion Town
Emotion Town อารมณ์หลากหลายในหนึ่งเดียว เพลงเค้าดีจริง ๆ เพราะทุกเพลง และเพลงนี้ก็เช่นกัน มันโดน IIII ยอม เป็นอะไร ให้เป็นอะไรให้เธอก็ได้ ทำอะไร ให้ทำอะไรให้เธอก็ยอม เป็นห่วงเธอก็คือฉัน คอยใส่ใจดูแลทุกวัน เพื่อเธอเท่านั้น ฉันทำได้ทุกอย่าง ให้เป็นคนที่เธอพอใจผ่านมาเมื่อไหร่ก็ได้ และเป็นคนที่เออยากไปจากกันวันไหนก็ยอม เป็นส่วนหนึ่งยามเธอเหงา เป็นส่วนเกินยามเธอมีเขา ก็ยังไหว ก็ได้ทั้งนั้น ยอมให้เธออยู่แล้ว หากว่าเธอต้องการฉัน ไม่ว่าอะไรได้ทั้งนั้น พร้อมจะทำเพื่อเธอ อยากจะเป็นมากกว่านี้ อย่างที่ฝันเฝ้ารอเสมอ ได้อยู่ในใจของเธอ แค่เท่านั้น เป็นที่พักให้เธอตรงนี้เวลาอ่อนแอก็ได้ ให้เป็นที่ปรึกษา เวลาเธอมีปัญหาก็ยอม เป็นตัวตลกให้เธอขำ รับได้หมดแม้ใจช้ำ ก็ยังไหว ก็ได้ทั้งนั้น October 05 ::::: ลาพักร้อน :::::โคลงสี่สุภาพ ลาพักร้อน
__________________________
มาจะกล่าวบทไป อันตัวข้านี้
จะไปฝึกงาน ระนอง แล
ซึนามิ จะมาไหม กูกลัว
ตอนนี้ ยังไม่รู้ แน่ชัด
ยังไง ติดตามดู
ทางทีวี ก็แล้วกัน
แต่งกันแบบมั่ว ๆ กันเลยทีเดียว สำหรับร้องกรองข้างต้น
ไม่รู้ว่าเป็นกาพย์ กลอน โคลง ฉันท์ ประเภทใดกันแน่
เพราะใช้หลักในการแต่ง ด้วยเทคนิคใหม่ล่าสุด
ไม่เคยมีปรากฏในหนังสือเรียนภาษาไทยเล่มไหนมาก่อน
จากบทกลอน
ต้องการสื่ออะไร ? กันแน่?
จะอะไรซะอีก ก็ฝึกงานน่ะเซ่
 เรียนคณะนี้ต้องทำใจ ว่าไม่มีวันหยุด หรือปิดเทอมใด ใด
หากลูกหลานของท่านได้เข้ามาในวังวนวนศาตร์แล้ว
อย่าหวังว่าปิดเทอม หรือวันหยุด จะได้เห็นหน้าบุตรหลาน
ดังที่พ่อแม่ พี่น้องของตัวข้าพเจ้า ประสบพบเจออยู่
แวน : ตู๊ดดดดด ...ตู๊ดดดด....ตู๊. ฮัลโหล แม่ สวัสดีเจ้า ยะหยังอยู่น่ะ
แม่ : เอ้อ สวัสดี ว่าจะได กะลังยะข้าวแลงอยู่ ลูกเลาะยะหยังอยู่ตี้ไหนนิ (กำลังทำอาหารเย็นอยู่ ลูกล่ะ ทำอะไรอยู่ที่ไหนเนี่ย)
แวน : อยู่หอเจ้า กำลังผ่อทีวีอยู่ (อยู่หอค่า กำลังดูทีวีอยู่)
แม่ : น้องแวน ปิดเทอมนี้ลูกจะได้ปิ๊กบ้านก่อ ? (แวน ปิดเทอมนี้ ลูกจะได้กลับบ้านมั้ย?)
แวน : บ่ได้ปิ๊กเจ้า แม่ ต้องไปฝึกงานแหมแล้ว (ไม่ได้กลับค่ะแม่ ต้องไปฝึกงานอีกแล้ว )
แม่ : ไปแหมละกา ไปฝึกตี้ไหนแหม อั้นแม่กับป้อ ก็บ่าได้หันหน้าลูกแหมอ่ะก่ะ
(ไปอีกแล้วหรอ ? ไปฝึกที่ไหน ? งั้นแม่กับพ่อก็ไม่ได้เห็นหน้าลูกอีกแล้วล่ะสิเนี่ย)
แวน : ก็คงต้องเป็นจ่ะอั้นอ่ะเจ้าแม่ ไปฝึกตี้ระนองอ่ะแม่ น้องก็อยากปิ๊กบ้าน คิดถึงป้อกะแม่ขนาด
 (ก็คงต้องเป็นอย่างนั้นอ่ะค่ะแม่ ไปฝึกที่ระนองแวนก็อยากกลับบ้าน คิดถึงพ่อกะแม่มากมาย)
แม่ : ฝึกงานก็ดูแลตัวเองดีดี ห้ามเล่นน้ำทะเลเน้อ ฝึกงานเสร็จขะไจ๋ ปิ๊กบ้านเน้อ แม่คิดถึง (ฝึกงานเสร็จให้รีบกลับบ้านนะ แม่คิดถึง)
แวน : เจ้า ได้เลย แม่ ....เอ่อ....แม่ เจ้า ....อืม..
แม่ : อ่ะหยัง จะอู้อ่ะหยัง ว่ามา (อะไร จะพูดอะไร ว่ามา)
แวน : แฮ่...แม่ขอสตางค์จิ่ม (แม่ขอเงินหน่อย)
แม่ : ...ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด...................
แม่ แม่ แม่เจ้า ..เอ่อ แม่หายยย
เครือข่ายโทรศัพท์ของชั้นมีปัญหาหรอ???
หรือว่า แม่กรู .........
วางสาย หนีลูกกันเลยทีเดียว อิอิ
เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ ฮ่า ๆ
แม่ไม่ใจร้ายกะฉันหรอก เห็นมะ ในวันรุ่งขึ้น ก็ส่งตังส์มาให้ อิอิ
สงสัยโทรศัพท์มันคงตัดไปเอง
ขอบคุณเน้อเจ้าแม่ ที่ช่วยอุปถัมป์ค่าฝึกงานให้ลูก ฝึกเสดแล้วจารีบกลีบไปหอมแก้มฟอดใหญ่เลย
ขอบคุณคุณพ่อด้วย ที่เป็นธุระโอนเงินมาให้ลูก ตั้งสามครั้งติดต่อกัน โดยไม่บ่นซ๊ากกกคำ(ประมาณว่าโทรไปขอเพิ่ม)
ขอบคุณทุกคนทางบ้านที่คอยเป็นกำลังใจให้แวนเน้อเจ้า
ปล. สืบเนื่องจากหัวเรื่อง แวนจะไม่ได้ออนเอ็มเป็นเวลา 15 วัน เอ้ย ไม่ใช่สิ 19 วันเลยสิ ไปเดินป่าต่อนี่หว่า
ต้องคิดถึงเค้าให้มาก ๆ นะ อยากรู้ล่ะเส่ะ ว่าฝึกที่ไหน ที่ระนองว้อยย เป็นสถานีวิจัยทางทะเล วนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
เป็นที่ที่เคยโดนซึนามิกันเลยทีเดียว กรูกลัวผีครับพี่น้อง อาจารย์บอกว่าให้เอาพระไปเยอะ ๆ อ่า
ยังไงกลับมาคงมีเรื่องไปเล่าให้พี่ป๋อง กมล ทองพลับ ดีเจคลื่นผี Shock FM ชัวร์!!!!
เออ ที่สำคัญ มีทากด้วย!! ทากกะผี อันไหนน่ากลัวว่ากัน ?
ฉันต้องเหงาแน่ ๆ เลย ไม่ได้ออนเอ็มคุยๆๆๆ เฮ้ออออ จะลงแดงตายมั้ยเนี่ย
จะได้ไปเก็บข้อมูลที่อุทยานแหล่งชาติแหลมสน อุทยานแห่งชาติเขาสก ที่สุราษ ฯ ล ฯ โอ๊ย เยอะแยะมากมายหลายที่ อย่างน้อยก็ได้เที่ยวละว้า
ปล.แล้วจากลับมาเล่าประสบการณ์การทำงาน และเอาภาพสวย ๆ มาฝากเน้อเจ้า สู้ตายค่า
 คิดถึงทุกคนนะ (เสี่ยวแดกกันเลยทีเดียว)September 18 เค้าว่ากันว่า I II I IIII ปาย เป็นเมืองสามหมอก I IIII II IIIหลงรักเมืองนี้ซะแล้วสิ
ขนาดที่ว่าอยากชวนพ่อกะแม่มาปลูกบ้านที่นี่เลยทีเดียว
จากที่พ่อเคยบอกว่า
พ่อ : "ถ้าลูกเฮียนจบแล้ว หื้อมายะก๋านใกล้บ้านเน้อ " (ถ้าลูกเรียนจบแล้ว ให้มาทำงานใกล้บ้านนะลูก)
แวน : "น้องแวนอยากทำงานอยู่เจียงใหม่อ่ะเจ้าป้อ" (แวนอยากทำงานที่เชียงใหม่ค่ะพ่อ)
พ่อ:ถ้าจ่ะอั้นเดวป้อกะแม่กึดว่าจะไปซื้อตี่ซื้อตาง ไปแปงบ้านอยู่ตวยกั๋นตี่เจียงใหม่น่อ
(ถ้าอย่างนั้นพ่อกะแม่คิดว่าจะหาซื้อที่ไว้สร้างบ้านอยู่ด้วยกันที่เชียงใหม่นะ)
แวน : แต้กะเจ้า ดีขนาด ^o^
________________________________________________________________
หลังจากที่ไปเก็บข้อมูลที่ปายเมืออาทิตย์ที่ผ่านมา
จากความคิดเดิม ๆ ที่ตั้งมั่นว่าเรียนจบจะต้องไปทำงานที่เชียงใหม่ให้ได้
ก็เปลี่ยนไปทันควัน
ก็ชอบอ่ะ บรรยากาศมันดีมาก ๆ เลย
ไม่ได้วุ่นวายมากนัก ไม่ได้มีสิ่งที่เรยกว่าวัตถุนิยมเข้ามากลืนกิน
เหมือนที่เชียงใหม่กำลังเป็นอยู่
_________________________________________________
ได้ไปร้านปาย...สบายดี และร้านมิตรไทย
ที่เป็นร้านขายโปสการ์ด และถ่ายทำหนังเรื่องรักจังไง
น่ารักดี
แต่ด้วยเวลาอันจำกัด
นาทีเร่งด่วน ที่ต้องไปเก็บข้อมูลที่ห้วยน้ำดังต่อ
เลยได้รูปมาฝากกันแค่เนี๊ยะ
ของติดไม้ติดมือซักชิ้น ก็ไม่ทันซื้อ
ก็มีแต่เขียนโปสการ์ด มาให้ตัวเอง กะเพื่อน ๆ ที่จำที่อยู่ของมันได้
เพราะไดอารี่ ลืมไว้ในรถที่อยู่ที่จดไว้ เลยไม่ทราบ
และด้วยเงินที่ติดอยู่กระเป๋ากางเกง ทำให้เงินไม่พอที่จะส่งโปสการ์ด หาเพื่อนอีกหลาย ๆ คน ทั้ง ๆ ที่ฉันก็จำที่อยู่มันได้
ขอโทษทีนะ ไว้คราวหน้า จะเขียนถึงแน่ ๆ สัญญาคับ
______________________________________
_________ ปล. _________
อยากไปอีกครั้ง เมืองสามหมอก
และคาดว่าจะได้ไปอีกครั้ง
ทริปหน้า เดือนพฤษจิกายนนี้
COMMING SOON !!!
_______________________________________________ September 07 Wake Up lllllll !+@ld;'zdlp*^%$#ตื่น ๆ ๆ ๆ
ตื่นจากความฝันได้แล้ว
แล้วก็ออกมาเผชิญกับโลกความจริงซะ
ความรักที่สวยงามน่ะ
มันไม่ได้มีอยู่จริงบนโลกใบนี้หรอก
เคยฝันไว้
เหมือนในละครไทยหลาย ๆ เรื่อง
หรือแม้แต่ซีรี่ย์ เกาหลีสุดฮิตหลาย ๆ ในขณะนี้
ว่าจะมีมั๊ยน๊า
ที่ซักวัน
จะมีใคร ๆ ที่มาทำให้หัวใจกระชุ่มกระชวยอีกครั้ง
คริ คริ
ว่าแล้วก็อยากไปดูหนังเรื่อง ฮันนะซัง สวยสั่งได้
ถ้าเป็นได้อย่าง ฮันนะซังก็คงดีสินะ
อิอิ ชั้นจะสั่งให้เธอมารักชั้นซะเลย
ฮริ้ววววววววว !!!
จบข่าว
ปล.ไม่ต้องแปลกใจนะที่วันหยุดเสาร์ - อาทิตย์นี้ แวนไม่ออนเอ็ม
ปล.เพราะไปเก็บข้อมูลที่ชัยภูมิ อีกแล้วว หาตังๆๆๆๆ
ปล.รักและคิดถึงทุกคนนะ
ปล.ปล.ปล.
August 23 จริง จริงก็ไม่รู้สิ
ช่วงนี้เป็นอะไรที่แบบว่า จริง จริง
เลยเลือกเพลง จริง จริง ของอีทีซี
อย่างเช่น
ฉันหิว จริง จริงนะ
เซ็ง จริง จริง นะ
ง่วงจริง จริง นะ
Etc.
และ...
เบื่อตัวเองจริง จริง นะ ที่ ฉันยังรักเธอจริง จริง นะ คริ คริ เขินนจัง
หรือว่า แม้กระทั่งคำว่า จิงป่ะ ก็แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว เนอะว่ามะเพื่อน ๆ
ช่วงนี้เหนื่อยมากมาย ไม่มีเวลาอัพเลย
ออกต่างจังหวัดเป็นว่าเล่นกันเลยทีเดียว
อาทิตย์ก่อน แล้วก็ก่อนไป เลย -ชัยภูมิ
อาทิตย์ก่อนโคราช - ร้อยเอ็ด
อาทิตย์นี้ไปตาก
อาทิตย์หน้าล่ะไปไหน
ยังตอบไม่ได้...
ชีพจรลงเท้าก็งี้
อุ๊ย !!! ไม่สิ ...
ฉันมันจะมีชีพจรให้เต้นได้ไงล่ะ
ก็หัวใจของฉันไม่ได้อยู่กะฉันแล้วนี่
ไปไหน? น่ะหรอ
ก็ฉันยกให้คนอื่นไปแล้วนี่นา (กรุณอ่านเสียงแอ๊บแบ๊ว)
แล้วใครคนนั้นน่ะ เค้าคือใครน่ะหรอ ?
(ทำเป็นถามไปงั้น...ความจริงไม่มีใครเค้าอยากรู้หรอก) อิอิ
>o< กรี๊ดดด เค้ายังไม่บอกหรอก เขินนน
จริง จริง นะ
ปล . อยากให้เธอฟังเพลงนี้ไว้นะ แล้วก็อยากบอกให้รู้จริง จริง อยากบอกว่ารัก จริง จริง แต่ฉันก็ไม่กล้า จริง จริง...T^T เศร้า
August 04 โพสรูปอยากถ่ายรูปๆๆๆๆ เยอะๆๆๆๆๆ ชอบถ่ายรูป วันนี้เลยเอารูปที่คัดกันมาสุดๆ แล้วมาโชว์ฝีมือกัน ยังไงก็ช่วยติชมด้วยเน้อ[[ >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> July 31 เจ้าฆ่าพ่อข้า พ่อข้า พ่อข้า ข้า ข้ าข้า ข้าเจ้า...อั่ก อั่ก (เลือดทะลักออกจากปาก) ฆ่า...พ่อ...อั่ก อั่ก ข้า
ข้า รัก เจ้า
อยากมีคนมาบอกอย่างเน้มั่งจังว้อย July 26 เนื่องในโอกาส...ค่ะ ตอนนี้ท่านประธานในพิธีก็ได้เดินทางมาถึงแล้วนะคะ ในลำดับต่อไปขอเชิญพี่ก็อดกล่าวเปิดงานค่า ... เปาะแปะๆ หลังจากเสียงกรี๊ดและเสียงปรบมือได้เงียบลงพี่ก็อดจึงกล่าวเปิดงาน และงาน full...อะไร...ปาร์ตี้ก็ได้เริ่มขึ้น งานนี้ถูกจัดขึ้นในโอกาสอะไรน่ะหรอ วันเกิดพี่ก็อด วันที่พี่โอเล่อกหัก (ก็แกว่างั้นอ่ะ)แต่ไม่ว่าจะเนื่องในโอกาสอะไรก็ตามมันก็เป็นคืนที่ทุกคนได้มาสนุกสนานร่วมกัน เป็นความรู้สึกดีดี จริงจริงแวนคิดว่าอย่างนั้นนะ และทุกคนก็คงไม่มีใครปฏิเสธที่จะคิดแบบแวนเช่นกัน เอ๊ะ!!หรือว่ามี 55+ โดยงานนี้พี่ก็อดมีบอร์ดี้การ์ดหน้าไม่เหลี่ยมมาก (คงไม่ต้องบอกนะคะว่าใคร)มาคอยเป็นการ์ดทั้งซ้ายและขวา จะเห็นได้ตอนงานเลิก ทำงานหนักกันเลยเดียว คืนนี้เป็นคืนที่สนุกมั่กมั่ก โชว์ดี เพลงเพราะ โดยเฉพาะแวนเองเนี่ย เสียงน่าร้ากกกน่ารักเนาะ อิอิ ติดตามซิงเกิลแรกได้นะคะ วางแผงต้นเดือนหน้าค่ะ อิอิ ส่วนอาหารที่สั่งมารับประทานกันนั้น ก็มี กุ้งอบวุ้นเส้น ข้าวผัดปู แกงส้มปลาอะไรวะ !!!!!! กับแกล้ม ที่กินแกล้มกะ PEPSI และก็แอลกอฮอลล์ งานเริ่มต้นไปได้ดี ทั้งร้องทั้งเต้น เริ่มที่พี่โอเล่นี่ก็ขอหมอลำตลอด แต่ไม่น่าเชื่อว่าขาร็อคอย่างพี่บอยที่มาพร้อมสโลแกน i don't like pop music. จะร้องเพลง pop ใส ๆ อย่างเด็กมีปัญหา ของโฟร์ มด และ msn ของเฟย์ ฟาง แก้ว กะเค้าได้ด้วยอ่ะ ส่วนเจ๊เล็กขอโกอินเตอร์ แอบ Dhoom Dhoom ทั้ง ๆ ที่ของตัวเองก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ ป้อมขอเป็นสาวต่ายอรทัยมาเอง วราภรณ์ขอแดนซ์ นุ่นของ่วงเพราะกินยานอนหลับมา พี่ก็อตก็ขอไปก่อนเพราะ กินก่อน ไปก่อน คือเมาก่อนเลยทีเดียว พี่ก็อดอาจแอบเถียงว่าช้านไม่ได้มาวววว ส่วนแม็กกะนิ ขอเป็นเจนนิเฟอร์คิ้มมาเอง ไก่ก็ขอเป็นไก่ อิอิ เอ็มกะเอ ก็ตามมา ส่วนคนที่เห็นในภาพที่เหลือเป็นห้องข้าง ๆ นำทีมโดยพี่บิ๋มและน้อง ๆ เป็นบรรยากาศที่บอกไม่ถูกเลยที่เดียว สนุกมากจริงจริง ...เจ็บนี้ รสปูอัด รสปูอัด อิอิ
ปล.นึกว่าจะไม่ได้ขึ้นรูปซะละ ก็การ์ดแฮ้งอ่ะ นอนไม่หลับกันเลยทีเดียว กว่าจะกู้ไฟล์คืนได้ ต้องไปตั้งกระทู้ในพันธุ์ทิพย์กันเลยทีเดียว ขอบพระคุณพระพุทธเจ้า ที่ช่วยลูกช้าง ขอขอบพระคุณสามบูรพาจารย์ที่ช่วยให้คำขอศิษย์เป็นจริง แล้วลูกจะเอาผลไม้เก้าอย่างไปถวายตามที่สัญญาค่ะ และที่สำคัญคนที่จะลืมไม่ได้ก็คือโดนัท เพื่อนที่น่ารักที่ช่วยเป็นธุระให้ ไม่มีแกคงแย่ว่ะ งั้นเอางี้กินฟูจิ กะหนังอีกเรื่องคงไม่ต้องละมั้ง หุหุ แค่ก๋วยเตี๋ยวอก.คืนนั้นก็คงพอ น้ำใจเพื่อนก็ได้เห็นกันยามยากนี่แหละว่ะ TT^TT ซึ้ง อิอิ
ปล.แล้วไว้วันหลังเราไปด้วยกันอีกเนาะทุกคนนนนนน >o< July 23 Happy Brithday P' Godzilla ของน้อง ๆสวัสดีค่า...คุณก็อดใช่มั้ยคะ ตอนนี้คุณกำลังอยู่ในสายของรายการไก่คุ้ยตุ่ยเขี่ย 94 EFM กับดีเจแวนด้าค่า...เอ่อ พี่ก็อดถึงกับอึ้ง ตกใจ และพูดอะไรไม่ออกกันเลยทีเดียวหลังจากได้ยินเสียงของแวนกับป้อมที่โทรไปอำ และแฮป ฯ แก เมื่อเที่ยงคืนที่ผ่านมานี้ เพราะพี่ก็อตกะลังอ่านหนังสืออยู่นั่นเอง เอ่อ...แต่เรายังคงดำน้ำกันต่อไปแม้รู้ว่าพี่ก็อดรูตัวแล้ว....เอ่อ มีคนอยากจะมอบเพลงนี้ให้ฟังเนื่องในวันนี้เป็นสำคัญของคุณก็อดน่ะค่ะ ไปฟังกันเลยค่า ก็รู้ว่ามันเป็นวันสำคัญของเธอนะ แต่ฉันก็ไม่อยาก จะรบกวนเท่าไหร่... สุขสันต์วันเกิดHappy Brithday แม้ฉันจะไม่ได้เจอ แต่อยากส่งผ่านเพลงนี้ไป สุขสันต์วันเกิดHappy Brithday ขอให้เธอมีความสุขเท่านั้น ฉันก็สุขใจจจจจ ค่ะก็จบไปแล้วกับเพลงเปิดใจสาวแต ค่า เฮ้ยไม่ใช่ ๆ เพลง Happy Brithday ของคู่หดูโอ กอล์ฟ เบญจพล และ ไมค์ ภิรมย์ภรณ์ ค่า อิอิ ท้ายสุดนี้น้อง ๆ ทุกคนก็ขอให้พี่ก็อดมีความสุข แฮปปี้ ๆ สมกับชื่อของเพลงนี้เน้อ
July 18 ตื่นแต่เช้าการตื่นแต่เช้า มันดีอย่างนี้นี่เอง ได้เห็นอะไร ๆ มากมายของวันใหม่ก่อนใครเพื่อน อะไรที่ว่าคืออะไรน่ะหรอ ก็อะไร อะไร ไง ไม่เคยได้ยินเค้าพูดกันรึไง แล้วจะถามทำไม เฮ้อ!! บ้าป่าวเนี่ย ยัง งง งง กับชีวิตตัวเองอยู่ ณ ขณะนี้ สงสัยตื่นเช้าเกินไป ตื่นเช้าก็มีเรื่องเซ็งเหมือนกันนะ ตะกี้ปั่นจักรยานไปคณะมา ไปทำไมน่ะหรอ เหอ ๆ ๆ ลืมชุดนิสิต กระดุม เข็มขัด และอื่น ๆ ไว้ที่นั่น เพราะเมื่อวานประชุมเชียร์ไง ก็เลยเอาชุดไปเปลี่ยน แล้วเป็นไงล่ะ ลืมเอากลับ จะไม่เซ็งเป็ดเลยทีเดียวถ้าหากฉันไปแล้วมีคนนอนเฝ้าสโมสรอ่ะ แล้วแกหายไปไหนนนน อารมเดือด คนอุตส่าห์ปั่นจักรยานไป พอถึงหน้าสโมสร...LOCK!!!!!!!!!!!!!!!!!กุญญญญแจจจจล็อคคคค ล็อคทำแมงกุดจี่หรอฟะ ไม่มีใครอยู่เลยทีเดียว(อารมณ์เดือด) TT^TT แต่ก็ว่าใครไม่ได้ เกศินี เลยดูว่าเป็นเวรใครนอนเฝ้าสโมสรวันนี้ .....เค้าผู้นั่นคือนายพงศ์พิทักษ์ ศรีบัณฑิต และ นายเกชา ชีวาจร คนนี้นี่เองงงงงงง(อ่านให้น้ำเสียงเหมือนทีวีแชมป์เปี้ยนอ่ะ)หายศีรษะไปไหนกานนนนนเออออ ฮึ่มมมแล้วจะได้เห็นดีกัน แล้วเจอกันเพื่อน see you later. OK!! man
PS.แล้วแวนก็ต้องปั่นจักรยานกลับมาที่หอเพื่อระบายลงในสเปซอย่างที่เห็นนี่แล. PS. อีกครั้ง แต่ก็ดีเหมือนกันที่เพื่อนยุ้ยและเพื่อนทอม ที่ทำให้แวนได้เจอกับวันดีดี อากาศดีดี ที่สดในในยามเช้า อีกทั้งยังได้เจอกระรอกตัวน้อย หมู่นก กาโบยบิน ออกหากินร่าเริงสดใส พวกเราเบิกบานรีบมาเร็วไว ยิ้มรับวันใหม่กับเจ้าขุนทอง เฮ้ย!!นี่มันเพลงรายการเจ้าขุนทองนี่นา อิอิ แต่ไม่เป็นไรถือซะว่าได้ออกกำลังกายลดพุงก็ละกันถึงจะช่วยได้ไม่มากอิอิ >o< ไปล่ะ อาบน้ำไปเรียนดีก่า ลัลล้า . July 15 ขอสักวันไม่ได้ขออะไรมากมายหรอกค่ะวันนี้ ก็แค่ขอแต่งสวยสักวัน ไปแสดงความยินดีกับพี่ๆบัณฑิต ในงาน Nior Thanks กะเพื่อน ๆ ปีนี้จัดซะหรูนะเชียวพี่ ๆ ก็เล่นจัดที่ตึกช้าง ห้อง Ballroom กันเลยทีเดียว อาหารก็อร่อย ทั้งอาหารปาก อาหารตา รวมทั้งดนตรีจาก The Forestry ก็แสนจะเพราะ เลยมันส์กันสุดเหวี่ยงเลยทีเดียวอิ่มเอมไปตาม ๆ กัน ทั้งพี่และน้องค่า รวมทั้ง เอารูปสวย ๆ มาฝากคอสเปซให้ได้ชมกันค่ะ จะได้เห็นว่าแสงไฟสลัว ๆ ก็ทำให้คนเราสวยได้เหมือนกัน อิอิ รึป่าวะ July 12 เข้ากันดีถ้าซักวันหนึ่งเราเจอคนที่ใช่แวนคิดว่า "การเจอกันของคนสองคน ไม่สามารถบอกได้ว่าเรื่องของมันจะลงเอยยังไง เมื่อเราเจอคนที่ใช่ ที่เขากันได้ดีแล้วก็ไม่ควรปล่อยให้เค้าคนนั้นออกไปจากชีวิตเราอีก เพราะในวันนี้เราไม่ใช่วัยที่แสวงหาหรือทดลองความรัก ในเมื่อเราเจอมันแล้วก็ควรอยู่กับมันให้ดีที่สุด เพื่อจะให้ความรู้สึกนั้นอยู่กับเราให้ยาวนานที่สุด" แล้วเมื่อไร่ล่ะจะเจอ ยังคงเป็นคำถามที่ติดค้างในหัว ณ เวลานี้
PS. เหมือนกับเพลง ๆ นี้ยังไงล่ะ July 05 ถ้า...อิอิ ช่วงนี้มันมาอีกแล้ว มันไม่ได้มากับความเมาอย่างเพลงของร็อคสะเดิดนะ ก็ความรักน่ะสิ ใจเราเนี่ยเป็นไรไปเนี่ยชอบไปแอบชอบคนอื่นอยู่เรื่อยเลย ความรักของแวนมันคงเปรียบเหมือนฤดู แต่ไม่ว่าฤดูไหนก็ได้แต่เป็นแค่คนแอบชอบเท่านั้น ไม่เคยสมหวังสักที TT^TT เศร้า มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า เสียเวลาอ่านกันมามากแล้ว วันนี้ topic ของเรื่องอยู่ที่ว่า.....
ถ้า msn เป็นหนทางเดียวที่จะทำให้เธอติดต่อสื่อสาร และได้พูด คุยกับคนที่เธอชอบ เธอจะทำยังไง เธอก็คงทำแบบฉันแหละเราจะเขียน หรือบอกเล่าอะไรทุกอย่างที่เป็นตัวเราเอาไว้ เพื่อที่จะให้เค้าคนนั้นได้รับรู้ถึงความรู้สึกเรา และสเปซก็เป็นอีกเครื่องมือนึง ที่จะช่วยบอกความในใจของเราเช่นกัน แวนเป็นคนนึงที่ชอบอัพสเปซอยู่บ่อย ๆ เพราะอยากให้คนที่เข้ามาชมของเราได้รู้ความเป็นไป และแวนก็นิยมที่จะเข้าไปอ่านของคนอื่นเสมอเช่นกัน ก็เพื่อที่จะได้ทราบความเป็นไปของบุคคลนั้น ๆ (อยากรู้เรื่องของชาวบ้าน) ดีจังเลยนะที่โลกเรามีวิวัฒนาการและเทคโนโลยีที่ก้าวไกลอย่างนี้ทำให้แวนรู้จักเค้าคนนั้นมากขึ้น ถึงแม้จะจะเป็นเพียงแค่โลกไซเบอร์ก็ตาม แต่มันก็ยังดีละว้าที่ทำให้เราได้คุยกัน เห็นหน้ากันผ่านเว็ปแคม ทั้งๆที่ เวลาเจอกันจิง ๆ แทบจะอายม้วนต้วนกันเลยทีเดียว หวังว่าครั้งต่อไปแวนจะพยายามทักทายให้มากกว่านี้ละกันนะคะ หวังว่าคงมีสักวันที่เค้าคนนั้นจะบังเอิญผ่านมาชมสเปซ แล้วได้อ่านบ้างก็คงจะดีไม่น้อย และเพลง ๆ นี้ คงบอกได้อย่างชัดเจนในตัวของมันเองแล้วแหละ
ปล.ผ่านมาอ่านแล้วทิ้งคอมเม้นไว้ก็ดีนะคะ ไม่แน่นะ เค้าคนนั้นอาจเป็นคุณก็ได้ อิอิ กลัวกันเลยทีเดียว ถึงขนาดไม่กล้าคอมเม้นกันเลย อ่ะโด่ ไม่แน่จิงนี่หว่า >o<
July 03 ไปมาแล้วเอารูปที่ไปสวนรถไฟมาฝากกัน มะคืนอุตส่าห์ทำงานพรีเซนบ้าบอไรเนี่ย อุตส่าห์ลงทุนไปดูพื้นที่จิง กลับมานั่งทำ power point อีกถึงตีสอง ปรากฏว่าวันนี้อาจานไม่มาสอน เอ่อ...แล้ว อึ้ง...ที่ผ่านมาเพื่ออะไร ง่วงอีก แอบเปิดคอมทำงานในวิชา forest econ อีก หุหุ แย่ที่สุดเลยนะเราเนี่ย.......... June 30 วันนี้วันเสาร์เดี๋ยวต้องออกไปสวนรถไฟแหละ site design เราจะต้องออกแบบ ดีไซน์อะไรอีกล่ะเนี่ยคราวนี้ วิทยานิพนธ์หาแล้วก็ไม่เจอ เซ็งเป็ด งานทำไมเยอะจังว้อยยย เออมาบ่นแค่นี้ล่ะ June 10 ขอให้รักบังเกิด ( กับฉันสักทีเถอะ )มีกี่ทีกี่คราวที่รักมันทำให้ผู้คนต้องทุกข์ทน ระคนเหนื่อยใจทำให้คนต้องอ่อนไหว ยังจะมีกี่คราวที่คนไม่เคยมีน้ำตา ต้องเสียมันให้รักง่ายดาย และอีกกี่คนยอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง ดูเหมือนลำบาก รักดูเหมือนทุกข์ยาก แต่คนทุกคนก็ยังดิ้นรนไขว่คว้ามัน รู้ว่าลำบาก แต่ใจมันก็ยังอยากได้รักใคร ส่วนหนึ่งในชีวิต คงต้องการจะถูกคนรัก คงต้องการรักใครซักคนคนทุกคนไม่ต่างกันเลยจะเธอจะฉัน ขอให้คนรอรักอยู่ได้พบ คนที่คบกันอยู่ขอให้สู้ต่อไป ขอให้ในทุกหัวใจให้รักมาบังเกิด เพราะคนรู้รู้ว่ารักมันให้อะไรกับหัวใจ คนก็เลยไม่เคยหวั่นกลัว ยอมเสี่ยงใจให้กับรัก ความอิ่มเอมที่มันก่อตัวห่อกุมจิตใจ เมื่อได้รักใครแล้วเค้ารักตอบ นั่นแหละประหลาดที่ไม่มีอะไรมาเท่าเทียมได้ เกินอธิบายได้ คนก็เลยวิ่งวนไขว่คว้ามาถึงแม้ รู้ว่าลำบาก แต่ใจมันก็ยังอยาก ได้รักใคร...
April 19 มองโลกในแง่ดีความจริงก็คือ ในขณะที่เรากำลังคิดถึงใครคนนึงตลอดเวลา เค้าคนนั้นอาจกำลังคิดถึงใครคนอื่นอยู่ก็เป็นได้ และบางครั้งก็อาจมีใครบางคนที่คิดถึงเราอยู่โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า... "สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเราเพียงคนเดียว" ฉะนั้นไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมอยู่กับความฝันมากกว่าการได้รู้ความ
จริง การไม่ได้เป็นที่หนึ่งในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า เราอาจได้เป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าได้เป็นที่ 3 หรือ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า..... ก็ขอให้คิดไว้ว่าก็ยังดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย..... มันอาจต้องมีน้ำตาบ้าง ในการยอมรับความจริงว่าเราไม่ใช่ที่ 1... แต่โปรดจำไว้เถอะว่า หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า... "ฉันเหนื่อยเหลือเกิน โปรดห้ามใจเถอะก่อนที่ฉันจะอ่อนล้าไปมากกว่านี้...." ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครสักคนไม่ต้องการความพยายาม... การตัดใจต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจตัวเองดูสิว่า "ความสุขยามที่ได้สบตาเค้า" กับ "ความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า" อันไหนมันหนักหนากว่ากัน อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าคนนั้นสายเกินไป... อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้... อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน... แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย ถึงจะพบเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ... ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ยังได้รับหัวใจเราไป.... ยิ้มให้โชคชะตา ที่ถึงแม้จะไม่ได้ทำให้เรารักกัน แต่ก็ยังทำให้เราได้รู้จักกัน... ฉันควรจะดีใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง... ฉันได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว คนที่ฉันใส่ใจกว่าตัวคุณเอง... คนที่ทำให้ฉันหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย... คนที่ยิ้มของเค้าเปลี่ยนวันที่หมองหม่นของฉัน ให้กลายเป็นวันที่สดใส... เท่านี้ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ? แค่การได้เห็นคนที่ฉันรักได้หัวเราะอยู่กับใครสักคน คนที่เค้ารักมากที่สุด..... นั้นแหละคือ... ความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ แล้วเธอว่าไงล่ะ??? April 13 ถ้าเป็นเธอ แล้วจะเลือกข้อไหน
March 09 ช่วงซัมเมอร์ฝึกงานง่ะ
|
Thanks for visiting! ขอบคุณทุกคนนะคะที่เข้ามาเยี่ยมชม ยังไงก็คอมเม้นทิ้งไว้นะคะ จะได้ไปชมของเธอมั่ง
แม่นางนู๋ ณ แหลมกลัดwrote:
น้องแวนไปหนายว่ะ
ไม่เหงออนเลยอ่ะ
เสื้อหลวมนะ
ห้ามใส่แล้วพอดีตัว
ได้เวลาอดความอ้วนกันเจองๆล่ะพี่น้อง
ว่างๆมีตังไปร้านRUMกัน
APPLE KISS
รอเราอยู่
June 3
inceptum kasetsartwrote:
ถึงแม้นว่ารักเราจะไม่เหมือนเดิม แต่ความรักที่มีให้ก็ไม่เคยลดน้อยลงไปเลยนะ คิดถึงมึงว่ะแวน คิดถึงเสียงหัวเราะของมึง คิดถึง ๆๆๆๆอินฟินิตี้
Apr. 27
Punyaratt Sehungwrote:
พี่แวน
บอกพี่Julพี่กานต์
เด็ววันเกิดหนุ หนุจะไปร้านพี่
สั่งเหมาร้านเลย
ฮ่าๆๆ
Jan. 15
Smile....Zaa... So Farwrote:
ดีใจด้วยนะ คอมหายป่วยแล้ว อิอิ
Jan. 9
Silalak Sritimawrote:
อายุที่บอกหน้าสเปชน่ะเปลี่ยนได้ละนะ กรุณาอย่าแอ๊บ!!!
   
Dec. 25
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
